STRUCTURALISME

zelfstandig naamwoord

1. wetenschap moderne opvatting in de wetenschap waarbij de verschijnselen gezien worden als voortkomend uit een fundamentele structuur
2. taalkunde een theorie ontwikkeld door de Zwitserse taalkundige Ferdinand de Saussure (1857-1913), die taal opvat als een structuur waarin vormen op systematische wijze met elkaar verbonden zijn, en waarbij een ermee corresponderende betekenis bijgevolg - althans in principe -, voortvloeit uit de samenstelling van de talige structuur die wordt voortgebracht