SCHIKKING

zelfstandig naamwoord

1. compromis, een regeling waarmee beide partijen genoegen nemen
2. juridischprocesrecht beslechting door partijen van hun rechtsgeschil(len) al dan niet door tussenkomst van een derde partij bijv. een mediator, advocaat of rechter
3. juridischstrafrecht afdoening van een delict van de lichte soort op voorstel van het Openbaar Ministerie, meestal via een door de verdachte te betalen geldsom
4. het schikken, aan een bepaalde orde onderwerpen bijvoorbeeld van bloemen, een ordening