PUNT

zelfstandig naamwoord

1. een spits toelopend uiteinde
2. een klein deel van een oppervlak met een afwijkende kleur
3. taalkunde een leesteken (in de vorm van een stip) dat een zin afsluit
4. taalkunde een diakritisch teken dat doorgaans boven of onder lettertekens van het Latijnse alfabet wordt geplaatst
5. muziek een teken (in de vorm van een stip) achter een muzieknoot dat aangeeft dat deze anderhalf keer zo lang dient te duren
6. wiskundefiguurlijk positie in een ruimte; een bepaalde plaats
7. typografie maateenheid voor letters; Didot-punt
8. muziek zie contrapunt en orgelpunt