ONTHARDING

zelfstandig naamwoord

1. het proces waarbij calcium- en magnesiumionen (kalk) uit leidingwater worden verwijderd, Waterontharder - Wikipedia. Dit vermindert de waterhardheid, wat kalkaanslag op kranen, in leidingen en in huishoudelijke apparaten voorkomt. Het resulteert in zachter water, wat zorgt voor minder energieverbruik en een langere levensduur van apparatuur
2. het fysiek verwijderen van verharde oppervlakken (zoals asfalt, beton of tegels) in de bebouwde ruimte en dit vervangen door groen of waterdoorlatende materialen.