OCTROOIRECHT

zelfstandig naamwoord

1. juridisch geheel van de regels die de overheid heeft vastgesteld zodat iemand een bepaalde periode als enige een bepaalde uitvinding mag toepassen en de opvattingen die hierover van rechters en rechtsgeleerden
2. juridisch geheel van de bevoegdheden die een octrooihouder heeft op grond van toegekende octrooien
3. historisch belasting die een stad mocht heffen op goederen die de stad binnenkwamen