KOPHOUT

zelfstandig naamwoord

1. elk van de twee uitgeholde houten steunen waarop een vat of ton ligt, zodat het op zijn plaats blijft liggen en geheel vrij blijft van de grond
2. mijnbouw eenvoudige houten stut in een mijn, al dan niet afgedekt met een rond of halfrond hout
3. scheepvaart stuk rondhout met uithollingen of uitsparingen aan beide uiteinden, waardoor een touw of lijn geregen wordt