KLOKKENSPEL

zelfstandig naamwoord

1. muziekinstrument een in kerktoren, of vrijstaande klokkentoren (campanile), opgesteld muziekinstrument, dat bestaat uit een reeks van klokken en wordt bespeeld via een speciaal manuaal door een beiaardier, of ook wel door een mechaniek wordt aangestuurd
2. muziekinstrument slaginstrument dat wordt gebruikt bij een concert, met metalen staafjes bevestigd op een houten rand
3. transport klokjes en belletjes v.e. arrentuig
4. figuurlijkanatomieinformeel mannelijk geslachtsdeel