INDICATOR

zelfstandig naamwoord

1. verschijnsel dat op iets wijst, factor die iets aangeeft (b.v. een indicatielamp)
2. getal dat een betrouwbare aanwijzing is voor de waarde van iets
3. economie een meting, waarneming of statistiek die iets aangeeft
4. scheikunde een stof die door een kleuromslag een verandering in de zuurgraad of de elektrochemische potentiaal aangeeft