BREEKPUNT

zelfstandig naamwoord

1. natuurkunde moment waarop een materiaal dat aan trek onderhevig is, breekt
2. figuurlijk heikele kwestie waarop besprekingen of onderhandelingen kunnen afspringen
3. informatica een plek in een programma waar de uitvoering stopt zodat men het kan debuggen
4. tennis tennissen als de speler die de opslag niet heeft, de game met één punt kan winnen
5. figuurlijk een moment dat iets radicaal verandert (d.w.z. waarop het oude stopt en het nieuwe begint).
6. techniek plaats waar iets gebroken is